środa, 3 grudnia 2014

Relacja na bieżąco Marty Kosmala

Dobiega końca czas mojego wolontariatu w Lorce - jestem tu z trzema koleżankami również wolontariuszkami.


To czas intensywnej nauki, pracy i doświadczeń.


Moje uczestnictwo w tym projekcie, to najlepsza forma wymiany doświadczeń jaką mogłabym sobie wyobrazić.
Zajęcia zorganizowane są wzorcowo a przy tym jest możliwość zgłoszenia własnych oczekiwań i wniosków, co daje poczucie współudziału i pełnego uczestnictwa a nie tylko biernego odbierania. 


W tym miejscu chciałabym wyrazić swój szacunek i podziw dla Kamili Lenczewskiej za jej elastyczność i umiejętność współpracy z ludźmi o przeróżnych osobowościach.





Praca w ośrodku APANDIS, to było niesamowite przeżycie.
Przyznaję, że trochę obawiałam się zajęć z osobami niepełnosprawnymi umysłowo w ośrodku APANDIS, ponieważ nigdy do tej pory nie miałam do czynienia z tak liczną grupą osób niepełnosprawnych. Pomogła mi koleżanka Dorota ( jedna z naszej grupy wolontariackiej), która na codzień pracuje w podobnym ośrodku i z ogromną pasją opowiada o tym, co robi.

Możliwość poznania prawdziwej hiszpańskiej wsi poprzez wizyty w dwóch domach hiszpańskich wolontariuszy jest najlepszą formą przekazu informacji o tutejszej krainie. Dziękuję serdecznie Rosie Cornet i Marii Jose oraz ich mężom.
Gościnność i chęć wymiany doświadczeń a także ciekawość bliższego poznania naszego kraju, naszych zwyczajów jest dostrzegalna wśród ludzi, z którymi tutaj miałam przyjemność pracować.
Spotkania z bardzo zaangażowaną wolontariuszką Uniwersytetu Popularnego Eleną, która pochodzi z Mołdawii dały mi możliwość zaobserwowania a także wymiany serdeczności i otwartości na świat i ludzi. Bardzo się cieszę, że mogłam ją poznać i mam nadzieję na kontynuację tej znajomości.
We wszystkich spotkaniach i sprawnym docieraniu na zajęcia a także urozmaicaniu czasu wolnego, bo przecież nie sama pracą żyje człowiek ułatwia nam samochód, który mamy do dyspozycji.


To kolejny powód do zachwytów, że zaufano mi i bez obaw przekazano kluczyk do samochodu, którym do tej pory jeździłam bez kolizji i zadrapań :-) i mam nadzieje, że tak będzie do końca wolontariatckiego pobytu w Lorce.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz