niedziela, 28 grudnia 2014

Relacja Jadwigi Molendy z pobytu wolontariackiego w Lorce - Palabras de Jadwiga Molenda sobre su visita de voluntariado en Lorca

Visita en APANDIS
Jestem bardzo zadowolona z całego pobytu w Lorce.
Zorganizowane spotkanie przez Kamilę i rosę w szkole z dziećmi mającymi problemy w nauce i niepełnosprawnymi w APANDIS były pouczające i wzruszające.
Pragnę podziękować za gościnność i okazane serce dla Polaków, jak i zaangażowanie i współpracę wspaniałej Kamili, Rosie, Elenie, Marii Hose i innym osobom, których imion nie znam.
Zwiedziłam bardzo dużo w wolnym czasie.
Zorganizowany Dzień Polski był udany dzięki pomocy Kamili.
Byłam zachwycona zorganizowanym dla nas Dniem Hiszpańskim, szczególnie pokazem flamenco.

Pragnęłabym spotkać się z Kamilką, Eleną, Rosą, Marią Hose koniecznie i z innymi w Polsce w przyszłym roku i odwzajemnić gościnnością polską.
Z całęgo serca dziękuję Kamili za zorganizowanie czasu pobytu w Lorce i życzę jej, żeby spełniły się marzenia z otwarciem nowej firmy i nowego programu.

Estoy muy contenta con mi la estancia en Lorca.
Reuniónes organizadas por Kamila y Rosa en las escuelas con los niños con dificultades de aprendizaje y discapacidades en APANDIS fueron interesantes y emocionadas.
Quiero darle las gracias por su hospitalidad para los polacos, y la participación y cooperación de gran Kamila, Rosa, Elena, María Jose, Mavi y otras personas cuyos nombres no sé.
Visité un montón en mi tiempo libre.
Día Polaco fue organizado con la ayuda de Kamila éxito.
Yo estaba encantado Día Español organizado para nosotras, especialmente espectáculo del flamenco.


Realmente me encantaría reunirme con Kamilka, Elena, Rosa, María Jose y necesariamente con los demás en Polonia el próximo año y devolver la hospitalidad polaca.















Con todo el corazón, doy gracias a Kamila por el tiempo pasado en Lorca y la organización.
La deseo de alcanzar su sueño de abrir un nuevo negocio y nuevo programa.



Ciekawy artykuł, dlaczego warto ruszyć się z kanapy w każdym wieku

http://trenerbiegania.pl/post/106222220979/slow-jogging-z-perspektywy-biegacza

piątek, 5 grudnia 2014

Z okazji Miedzynarodowego Dnia Wolontariusza...Con motivo del Día Internacional del Voluntariado

Serdeczne pozdrowienia, wyrazy szacunku i podziwu dla wolontariuszy powyżej barier wiekowych w dniu Waszego święta - przede wszystkim dla WOLONTARIUSZY 50 + :

Mis mejores deseos, palabras de respeto y admiración  para VOLUNTARIOS 50 +:

Maravillas Conesa Camacho, Mariano Ildefonso Sanchez Gallego, Janiny Mleczko, Andrzeja Kobielskiego, Elkżbiety Rymkiewicz, Marty Kosmali, Jagody Molenda, Doroty Łasicy, Rosy Cornet, Marii Jose Montiel, Eleny Kulikowsky...
i innym uczestnikom projektu Grundtviga "50+ czas byc aktywnym".

y otros/otras participantes del proyecto Grundtvig "50 = tiempo para ser activo".

Mavi y Mariano en Polonia

Dorota, Ela, Jagoda, Marta con Mavi en Associacion Apandis en Lorca

Janina, Andrzej y yo con presidente de Fundacion Escuela de Solidaridad en Banos de Sierra Elvira, Ignacio

Jesteście niezwykli - bardzo dziękuję za Waszą pracę i czas spędzony z Wami!!
Dzisiaj w ramach Międzynarodowego Dnia Wolontariusza, przesyłam Wam serdeczne pozdrowienia i uściski, mając nadzieję na dalszą współpracę!

Sois extraordinarios - muchas gracias por vuestro trabajo y el tiempo que paso con vosostras/os!!
Hoy, como parte del Día Internacional de los Voluntarios, os envío un afectuoso saludo y abrazos, con la esperanza para avanzar la cooperación!

buziaki
besos

Kamila

środa, 3 grudnia 2014

Reportaż Eli Rymkiewicz na gorąco z wizyty w Lorce

Najbardziej utkwily mi w pamieci dwie rzeczy, wizyta w Apandis i lekcje angielskiego na uniwersytecie.
Apandis – osrodek dla niepelnosprawnych mieszcacy sie w nowym budynku na obrzezach Lorki. Najpierw wizyta rozpoznawcza, potem zaplanowane warsztaty.
Witaja nas malutkie serduszka z flagami Hiszpanii i Polski i napisem “ Es

pana y Polonia- los paises hermanos”. Na scianie ogromny plakat z motywami hiszpanskimi i polskimi”. Atmosfera pikniku u przyjaciol. Osoby niepelnosprawne (dorosli) i ich opiekunowie czynnie uczestnicza w warsztatach – sklejaja flagi swojego i naszego kraju, skladaja z kolorowego papieru łódeczki, szczęśliwi, że wychodzą takie ładne.
Koordyntor calych naszych dzialan w Apandis Dorota jest w swoim żywiole, bo to dla niej chleb powszedni, dla mnie to takze  niezwykle wazne odkrycie – niepelnosprawni, to tylko sprawni inaczej, a do tego bardzo sympatyczni!




Lekcje angielskiego dla seniorow na uniwersytecie. Do poludnia grupa bardziej zaawansowana (Marta  i Róża pomagaja mi), wieczorem poczatkujacy. Majac za soba lata pracy w nauczaniu angielskiego zauwazam roznice i podobienstwa. Podobienstwa, to otwartosc i chec poznania, ale takze obawa przed nieprawidlowa wymowa. Roznica, to przede wszystkim trudnosci w wymowie wynikajace z specyfiki jezyka. Jednak lekcje wypadly niezle i wszyscy usmiechnieci opuszczamy klase.

Relacja na bieżąco Marty Kosmala

Dobiega końca czas mojego wolontariatu w Lorce - jestem tu z trzema koleżankami również wolontariuszkami.


To czas intensywnej nauki, pracy i doświadczeń.


Moje uczestnictwo w tym projekcie, to najlepsza forma wymiany doświadczeń jaką mogłabym sobie wyobrazić.
Zajęcia zorganizowane są wzorcowo a przy tym jest możliwość zgłoszenia własnych oczekiwań i wniosków, co daje poczucie współudziału i pełnego uczestnictwa a nie tylko biernego odbierania. 


W tym miejscu chciałabym wyrazić swój szacunek i podziw dla Kamili Lenczewskiej za jej elastyczność i umiejętność współpracy z ludźmi o przeróżnych osobowościach.





Praca w ośrodku APANDIS, to było niesamowite przeżycie.
Przyznaję, że trochę obawiałam się zajęć z osobami niepełnosprawnymi umysłowo w ośrodku APANDIS, ponieważ nigdy do tej pory nie miałam do czynienia z tak liczną grupą osób niepełnosprawnych. Pomogła mi koleżanka Dorota ( jedna z naszej grupy wolontariackiej), która na codzień pracuje w podobnym ośrodku i z ogromną pasją opowiada o tym, co robi.

Możliwość poznania prawdziwej hiszpańskiej wsi poprzez wizyty w dwóch domach hiszpańskich wolontariuszy jest najlepszą formą przekazu informacji o tutejszej krainie. Dziękuję serdecznie Rosie Cornet i Marii Jose oraz ich mężom.
Gościnność i chęć wymiany doświadczeń a także ciekawość bliższego poznania naszego kraju, naszych zwyczajów jest dostrzegalna wśród ludzi, z którymi tutaj miałam przyjemność pracować.
Spotkania z bardzo zaangażowaną wolontariuszką Uniwersytetu Popularnego Eleną, która pochodzi z Mołdawii dały mi możliwość zaobserwowania a także wymiany serdeczności i otwartości na świat i ludzi. Bardzo się cieszę, że mogłam ją poznać i mam nadzieję na kontynuację tej znajomości.
We wszystkich spotkaniach i sprawnym docieraniu na zajęcia a także urozmaicaniu czasu wolnego, bo przecież nie sama pracą żyje człowiek ułatwia nam samochód, który mamy do dyspozycji.


To kolejny powód do zachwytów, że zaufano mi i bez obaw przekazano kluczyk do samochodu, którym do tej pory jeździłam bez kolizji i zadrapań :-) i mam nadzieje, że tak będzie do końca wolontariatckiego pobytu w Lorce.

Relacja bieżąca z wizyty w Lorce Doroty Łasicy

Parokrotnie byłam w obcym kraju poznawałam  nowe miejsca i kulturę natomiast wyjazd do Lorcy na wolontariacie  to zupełnie co innego. Podczas pobytu mogłam nawiązać  dłuższe kontakt z ludźmi gdzie nawiązały się bliższe znajomości. Wizyty w wielu instytucjach dały możliwości poznania ich funkcjonowania, porozmawiania z ludźmi, dopytania o szczegóły pracy.





Najbardziej bliska była mi wizyta w APANDIS i praca podczas przygotowanych  warsztatów  z osobami niepełnosprawnymi. Czułam się w tedy jak „ryba w wodzie”- u siebie w pracy, tylko  mowa inna ale to nie była wielka przeszkoda. Cały program pobytu jest tak dobrze dopracowany,  jest możliwość zwiedzenia wielu  ciekawych miejsc,  odwiedzenia wspólnie z wolontariuszami z Lorci miejsc  ich pracy i wspólna praca. Ludzie tu są bardzo otwarci i sympatyczni. Zorganizowanie wieczoru polskiego dla Hiszpanów było wielka przyjemnością. Udział w Hiszpańskim wieczorze to miód dla  podniebienia – lokalne specyfik są pyszne a taniec flamenco zapiera dech w piersiach. Dziękuję wszystkim i każdemu z osobna  którzy przyczyniają się  do tak wspaniałego pobytu tu!

środa, 19 listopada 2014

Wolontariuszka JADWIGA MOLENDA i jej pierwsza relacja z wizyty w Lorce



Bardzo podoba mi się w Lorce, jej piękne widoki i krajobrazy.
Cieszę się, że poznałam wspaniałych ludzi, jak Kamila Lenczewska, Migiel, Maruja, Rosa Cornet.

Podziwiam Kamilę za opracowany projekt i to co robi.



wtorek, 18 listopada 2014

First report from visit in Lorca of Elżbieta Rymkiewicz

Hello,
My name is Elzbieta and at the moment I’m staying in Lorca as a senior volunteer.
So far I have visited   the Colegio Alfonso X where I had an opportunity to observe some lessons and talk to some teachers. It was really interesting because  I used to work as a teacher in Poland. First of all I was surprised that children at the age  of three are obligated to go to school – in Poland kids start their  education when they are six.
Next, pupils there are taught by one teacher ( except P.E. and T.E.) until they are 12 , in my country when pupils are 10 they have different teachers to different subjects.

At the Universidad Popular I could see the timetable and I like it very much – so many courses for reasonable price. I have taken  part in the sevillanas, the bachata  courses and observed how Spanish women make some beautiful carpets and pictures of wool or other materials.

The sun shines all the time, the food is delicious and work here as a volunteer is pleasure. Our coordinator Kamila helps us to get as much as we can from our staying in Lorca.


W Urzędzie Miasta Lorki

W Szkole Podstawowej Alfonso X z wolontariuszką
lokalną Rosą Cornet i nauczycielką

Spotkanie z wolontariuszami Mavi i Mariano, którzy w maju 2014 odwiedzili Polskę

Pierwsza relacja wolontariuszki Marty z wizyty w Lorce/First report of visit in Lorca of volunteer Marta/Primer informe de voluntaria Marta

Hello,
Hiszpanię poznaję poprzez kontakt z ludźmi poznanymi do tej pory w Lorce a także poprzez infrastrukturę i ukształtowanie terenu.
Zachwyca mnie okolica i otwartosc poznanych ludzi w Uniwersytecie Popoularnym.

Nawet ten luz, ktory jest dostrzegalny w ciągle zmieniających sie planach jest fajny. Zwlaszcza, że nie muszę mieć ciśnienia związanego z wykonaniem jakiegoś trudnego zadania.
Gdyby takie wyluzowane było całe życie, to wnioskuję iż mniej byśmy chorowali, ale świat jest różnorodny a tym samym ludzie, wiec bywa inaczej :-)

Wolontariuszki Drugiej wizyty Wymiany weolontariuszy 50 + czas być aktywnym
Marta, Dorota, Jagoda, Ela

Jest super, ze oprócz zaplanowanych zajęć mam możliwość zwiedzania i obserwacji a tym samym uczenia się właśnie ludzi i innej kultury.
Zajecia z dziećmi w Colegio Alfonso X były bardzo pouczające. Od nauczycieli dowiedziałam się, że tu jest zupełnie inny system nauczania niż w Polsce.
Udzial w nauce tańca Sevillana a takze Bachata był kolejnym radosnym przeżyciem.
Bardzo przyjemne jest poznawanie innego kraju poprzez smaki, czyli jedzonko.
Podoba mi sie prawie wszystko - chciałabym kiedys zamieszkać w Hiszpanii na stałe.
Piszę ,,prawie wszystko¨, bo jedno mi się nie podoba: 
Jedzenie jest przepyszne i kolacje spożywane późnym wieczorem przyczyniły się do przybrania na wadze(i to jest właśnie to, co mi się nie podoba!!!)




Obiad z pracownikami Uniwersytetu Popularnego
Mam postanowienie, ze wiecej nie dam sie utuczyc :-)))

poniedziałek, 17 listopada 2014

I relacja z wizyty w Lorce wolontariuszki Doroty/First raport from viist in Lorca of volunteer Dorota/Primer informe de voluntaria Dorota


 Lorca, 17 listopada 2014

Jestem  tu juz 5 dni  na wolontariacie............. z trzema koleznkami z Województwa Warminsko-Mazurskiego. Przywitala nas sympatyczna koordynatorka KAMILA, z ktora spedzamy wiekszosc czasu. 
Wprowadza nas w historie miasta, kulture i obyczaje. Jest to inny swiat: nasza pora roku jesienno-zimowa zamienia sie w letnią, jedzenie zupelnie inne - bardzo mi smakuje, obyczaje nieporownywalne- np.siesta.


Jako wolontariuszki wybrałyśmy się do szkoly podstawowej Alfonso X na zajecia pozalekcyjne. 
Szkola sama w sobie podobna do naszej. Zaskoczeniem dla mnie system nauczania od 3-go do 12-go roku życia.
 Podczas dotychczasowego pobytu miałam możliwość nauki tańca flamco. Sprawia mi to troche trudności ale do konca pobytu zostało jeszcze 15 dni i mam nadzieje, że to opanuję.
Określając dotychczasowy pobyt jednym zadniem: Jestem w pięknym mieście, otoczana przesypatycznymi ludźmi, radosna i szczęśliwa!

sobota, 8 listopada 2014

Working meeting with local English students and local seniors - preparation of visit of Polsih Volunteers in few days!!!
It will be great visit!

poniedziałek, 21 lipca 2014

Kroniki polskie - relacje z wizyty wolontariuszy seniorów z Lorki w Polsce!!!


CRÓNICAS DE POLONIA
Viaje de Mariano y Mavi, dos voluntarios españoles a Polonia

            El día 18 de mayo de 2014 partimos de España en dirección a Polonia, en un      viaje de tres semanas, en el cual se tenía previsto pasar cada semana en un lugar             diferente.
             Al inicio de nuestro viaje estuvimos atendidos  por dos voluntarios, Sylwia y    Tomek que nos acompañaron  hasta llegar a la ciudad de Wrocław, para al día siguiente coger un tren y cruzando todo el país dirigirnos  hacia Olsztyn, donde nos esperaban     Ewelina y Maciej,  para llevarnos en coche  hasta Braniewo, nuestro destino.
               Martes 20, comienzan unos días con una apretada agenda, en la que hay          previstas visitas a diversos centros, entre ellos la institución de cuidado de personas      mayores en Braniewo con sus talleres de terapia ocupacional. Pasamos unas horas con   los estudiantes de la universidad de la tercera edad. Visitamos la asociación  “Izabelka” en la que pasamos unas horas con los niños y los caballos. En la escuela de niños           discapacitados, realizamos actividades junto con los niños voluntarios en el “Día de la   sonrisa”. Conocimos la ciudad de Frombork con su catedral, su museo y gran parte de la vida de “Nicholas Copernicus”.  Durante esta primera semana estuvimos acompañados y guiados por Agnieszka.
                La siguiente semana la pasamos en Morąg, de la misma forma con visitas al   centro de ayuda a los adultos con discapacidad intelectual, así como al centro de ayuda a los jóvenes, en los que pudimos comprobar de nuevo al igual que en Braniewo, el         grado de compromiso esfuerzo y atención, de todos los trabajadores hacia las personas  que allí se encontraban. Tuvimos encuentros con estudiantes de la tercera edad con un   intercambio de experiencias sobre voluntariado. Paseamos en barco por jezioro Narie    (lago Narie), gracias a la amabilidad de los voluntarios Adrián, Kristian, y Andrzej.      Asistimos a un baile con jubilados de Morąg (muy emotivo por cierto).
                 En estas dos primeras semanas, estuvimos siempre acompañados por nuestro   voluntario  traductor y compañero Santiago Montecatine.
                La última semana la pasamos en Olsztyn, ciudad a la que llegamos el             domingo 1 de junio acompañados por Ewelina y Monika, llevándonos a la estación de   tren donde nos esperaba Janina para acompañarnos a Gizycko, pues allí a su vez nos      estaban esperando Sylwia, Andrzej y Krystyna, para enseñarnos la ciudad y                    acompañarnos por un  crucero en yate por el lago Niegocin, pasando por los distintos    canales hacia otros lagos. Una región muy bonita y maravillosa, donde pudimos             disfrutar de la naturaleza, del  agua, de los árboles y de las casas tan bonitas que allí se  encuentran.

                 El lunes 2 de junio visitamos las oficinas y dependencias de “Fosa” haciendo talleres de manualidades pintando abanicos españoles. Durante esta semana visitamos a las personas mayores del proyecto seniorada, en donde preparamos un plato de comida  española, intercambiando información y opiniones sobre España y Polonia. Realizamos varias visitas a la asociación “Barka” centro Ambiental Autoayuda donde realizamos    diversos talleres.
                  En todos los centros de las tres ciudades donde estuvimos, dimos a conocer  una muestra de la gastronomía española, en concreto comida mediterránea. Preparamos “Paella” “Tortilla de patatas” “Ensalada murciana” “Ensaladilla” y “Torta de pimiento    molido (típica de Lorca)”. Por supuesto también degustamos una gran variedad de         platos de la gastronomía polaca, tanto en los centros y en los restaurantes, así como en  casas a las que fuimos invitados con mucho agrado,  pudiendo comprobar las                 similitudes y diferencias en la gastronomía de la región de Warmia i Mazury, en            comparación  con la  región Mediterránea en la que nosotros vivimos.
                  Antes de este viaje nuestro conocimiento de Polonia era muy básico, pues se limitaba a lo que habíamos estudiado en la escuela, algo de su historia y su geografía así como el momento de su ingreso en la Unión Europea. Solo hemos estado tres semanas, pero en ese tiempo se nos ha transmitido una gran cantidad y variedad de información,  que nos ha hecho aumentar enormemente nuestro conocimiento de  Polonia, de esa         región en concreto, de las personas que la habitan, y de sus costumbres, “información   que aprovecharemos para transmitirla, y dar a conocer en nuestro país, de la misma        forma en la que hemos dado a conocer en toda su amplitud nuestra región, en Polonia.
                   De todos los centros que hemos visitado no podemos dejar de mencionar el gran  trabajo que realizan, el sano ambiente que allí se vive, y sobre todo la labor en      común de los trabajadores y las personas que se encuentran en los centros.
                   De Polonia y sobre todo de la región de Warmia i Mazury, hay que decir     que es muy bonita, con pueblos y ciudades que da mucho gusto visitar y conocer
                    Aunque sobre todo, lo que hay que destacar es  las personas, sí, esas           personas que estando junto a nosotros, bien de las asociaciones, bien de los centros que hemos visitado o voluntarios en general, acompañándonos, informándonos, estando       siempre a nuestro lado, que de una forma maravillosa y simpática, difícilmente              superable, han hecho posible que este viaje haya sido tan magnífico provechoso e           increíble.     
                     No podemos dejar de mencionar a las personas que a continuación             describimos: Bartlomiej A. Gluszak;  Ewelina Warnel;  Sylwia Żak;  Tomek Hinz;        Maciej Soroka;  Agnieszka Szydlowska;  Krystyna Jarmulkowicz;  Marian Nadziejko; Krystyna Sałak; Monika Parys; Andrzej kobielski; Janina Mleczko; Krystyna Karczewska; Beata Snopek. A todas estas personas nuestro más sincero agradecimiento.
                       Una especial mención a la universidad popular de Lorca, y sobre todo a  Kamila Lenczewska ya que gracias a su esfuerzo y tesón este evento ha sido posible.
Mariano I. Sánchez Gallego
Maravillas Conesa Camacho

            
                                                            Kroniki polskie
Podróż Mariano i Mavi, dwójki hiszpańskich wolontariuszy do Polski.

             W dniu 18 maja 2014 ruszyliśmy w podróż z Hiszpanii do Polski, by w trakcie trzech zaplanowanych tygodni podróży, spędzić każdy w innym miejscu.
              Na początku naszej podróży byliśmy wspierani przez dwójkę ochotników, Sylwię i Tomka, którzy towarzyszyli nam przez całą drogę do miasta Wrocławia i pomogli złapać pociąg następnego dnia. Przemierzyliśmy nim teren całego kraju, zmierzając w kierunku Olsztyna, gdzie czekali na nas Ewelina i Maciej, którzy samochodem zawieźli nas do naszego celu, Braniewa.
                We wtorek, 20 maja, rozpoczął serię dni z napiętym harmonogramem zaplanowanych wizyt w różnych ośrodkach, między innymi w ośrodku pomocy osobom starszym w Braniewie w trakcie warsztatów terapii zajęciowej. Spędziliśmy kilka godzin ze uczniami Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Odwiedziliśmy stowarzyszenie "Izabelka", gdzie spędziliśmy kilka godzin z dziećmi i końmi.

 W szkole dzieci niepełnosprawnych wykonywaliśmy aktywności z najmłodszymi wolontariuszami m.in. podczas "Dnia Uśmiechu". Zwiedziliśmy miasto Frombork, jego katedrę, muzeum, i dowiedzieliśmy się wiele o życiu "Nicholas Copernicus". W pierwszym tygodniu towarzyszyła, pomagała i przewodniczyła nam Agnieszka.
                Następny tydzień spedziliśmy w Morągu, w podobnej formie wizyt w Centrum pomocy dorosłym niepełnosprawnym intelektualnie i Centrum pomaga młodym ludziom. Ponownie mieliśmy możliwość przyjrzeć się, tak jak w Braniewie, wysokiemu stopniu wysiłku, uwagi i zaangażowania wszystkich pracowników w stosunku do ludzi, którzy tam przebywają. Spotkaliśmy się z uczniami Uniwersytetu Trzeciego Wieku, z którymi wymieniliśmy się doświadczeniami na temat wolontariatu. Przepłynęliśmy łodzią Jezioro Narie(lago Narie), dzięki uprzejmości wolontariuszy: Adriana, Kristiana, i Andrzeja. Uczestniczyliśmy w imprezie i tańczyliśmy z radosnymi emerytami w Morągu(swoją drogą to było dla nas bardzo emocjonujące).
                  W ciągu pierwszych dwóch tygodni, zawsze nam towarzyszył  przyjaciel, wolontariusz i tłumacz Santiago Montecatini.

                Ostatni tydzień spędziliśmy w Olsztynie, mieście, do którego przybyliśmy pierwszego czerwca w towarzystwie Eweliny i Moniki. Najpierw jednak zawiozły nas na stacje kolejową, skąd z Janiną dotarliśmy do Giżycka i czekających by pokazać nam miasto, Sylwię, Andrzeja i Krystynę. Odbyliśmy rejs na jachcie po jeziorze Niegocin, przeprawiając się różnymi kanałami do innych jezior. To bardzo piękny i wspaniały region, gdzie mogliśmy podziwiać przyrodę, wodę, drzewa i ładne domy, które tam można znaleźć.
                  W poniedziałek, 2-go czerwca zobaczyliśmy biura i miejsca związane z "FOSą", gdzie przeprowadziliśmy zajęcia rękodzieła, czym było malowanie wachlarzy hiszpańskich. W tym tygodniu odwiedziliśmy osoby starsze z projektu „Seniorada”, z którymi przygotowaliśmy potrawy kuchni hiszpańskiej, wymieniając się informacjami i opiniami na temat Hiszpanii i Polski. Parę razy zawitaliśmy do stowarzyszenia "Barka", gdzie przeprowadziliśmy rozmaite warsztaty.

We wszystkich placówkach trzech miast, w których byliśmy, zapoznaliśmy innych ze smakiem kuchni hiszpańskiej, a zwłaszcza śródziemnomorskiej. Przygotowywaliśmy paeję(Paella), tradycyjny hiszpański omlet z ziemniakami(Tortilla de patatas), sałatkę murcjańską(Ensalada murciana), tzw. sałatkę rosyjską - ensaladiję(Ensaladilla) i ciasto z mieloną papryką(Torta de pimiento molido), typowe z Lorci.
Oczywiście my też próbowaliśmy ogrom różnorodnych potraw kuchni polskiej, zarówno w instytucjach i restauracjach, jak również w domach, do których byliśmy zapraszani z wielką uprzejmością. Mogliśmy dzięki temu uchwycić podobieństwa i różnice w kuchni regionu Warmii i Mazur, z regionem śródziemnomorskim, w którym żyjemy.

                   Przed rozpoczęciem tej podróży nasza wiedza o Polsce była podstawowa, ograniczona do tego, czego nauczyliśmy się w szkole, co nie co o jej historii i geografii, jak również, że przystąpiła do Unii Europejskiej. Byliśmy tu tylko 3 tygodnie, ale ten czas dał nam dużo różnorodnych informacji, które złożyły się na znaczne poszerzenie naszej wiedzy o Polsce, o tym regionie a w szczególności o ludziach, którzy go zamieszkują i ich zwyczajach. Chcemy cieszyć się tymi informacjami i przekazywać je, zapoznawać z nimi innych w naszym kraju, w taki sam sposób, w jaki staraliśmy się przekazać informacje o naszym regionie w Polsce.
Po wizycie we wszystkich placówkach, w których byliśmy, nie sposób nie wspomnieć o niezwykłej pracy, jaką się tam wykonuje, o zdrowej atmosferze w jakiej się tam żyje oraz przede wszystkim o równej współpracy i obustronnym zaangażowaniu pracowników, i osób, które znajdują się w tych organizacjach.
                   
                    Musimy przyznać, że Polska, a zwłaszcza Region Warmii i Mazur jest przepiękny, z wioseczkami i miastami, które powinno się zwiedzić i poznać.

                     Chociaż przede wszystkim, najbardziej godni uwagi i najbardziej znaczący są ludzie! Tak, ludzie którzy zawsze byli tutaj z nami, wspaniałe osoby z organizacji, z placówek, które odwiedziliśmy, generalnie wolontariusze, którzy nam towarzyszyli, pomagali, informowali, byli zawsze z nami w cudowny i niezwykle miły sposób, którego nie da się polepszyć!
To oni sprawili, że nasza podróż była tak wspaniała i przyjemna.


Nie możemy nie wspomnieć o niektórych z nich: Bartlomiej A. Gluszak;  Ewelina Warnel;  Sylwia Żak;  Tomek Hinz;        Maciej Soroka;  Agnieszka Szydlowska;  Krystyna Jarmulkowicz;  Marian Nadziejko; Krystyna Sałak; Monika Parys; Andrzej Kobielski; Janina Mleczko; Krystyna Karczewska; Beata Snopek.
Nasze najserdeczniejsze podziękowania dla Was!
Specjalne podziękowania dla Uniwersytetu Popularnego w Lorce i przede wszystkim dla Kamili Lenczewskiej za jej starania i że ten projekt jest możliwy.
                      
Mariano I. Sánchez Gallego
Maravillas Conesa Camacho